Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Φωτεινὸ σχῆμα πλοίου στὸ σκοτάδι,
ποὺ ὁρίζει μίαν θάλασσα ἀθέατη
μοιάζει τῆς καρδιᾶς ἡ ἀκοή.

Κι ἀψηφᾷ τοὺς λογισμοὺς τοῦ νοῦ,
τοὺς τεχνητούς.

Ἦταν ἡ ἀνάσα σου φυγᾶς
μέσα ἀπ᾿ τὶς μάχες ποὺ δὲν ἔδωσες.
(κι ἂς ὀνειρεύτηκες πολλὲς φορὲς τὴν τέλεια ἔκβασή τους).

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Μέσα μου βρίσκεται ἡ πηγή.
Ἁπλώνει, μὲ καθαρίζει καθὼς μὲ διαπερνᾷ
γιὰ νὰ μὲ περιβάλλει.

Ὅλα δονοῦνται στὴν καθαρότητα ἐτούτη,
ἕλκονται καὶ ἀναπαράγουν τὸ σύμπαν.

Εἶμαι τὸ βάθος τοῦ πρωινοῦ ποὺ θὰ λούσει τὰ ποτάμια
καὶ ἡ ἔρημος τῆς νύχτας.