Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά
 
Σάντας Θεόδωρος

Πόσο σ ’αγάπησα ,δεν το λογίζεται ο νους
ούτε καν το υποψιάζεσαι
κι ας λες ότι διαβάζεις τα μάτια μου
κι ας λες ότι μ ’έχεις μάθει απέξω.
Το ξέρω, περίμενες Καλοκαίρια
και μας ήρθαν Χειμώνες.
Κάναμε ένα βήμα να πιαστούμε απ’ τους κτήτορες
και κτίσμα δε βρίσκαμε.

Κάναμε ένα βήμα να μας ζεστάνει ο ήλιος
και ήλιο δε βρίσκαμε.
Ξοδέψαμε τους χρησμούς
και Κασσάνδρες δε βρήκαμε.
Ξοδέψαμε την υπομονή στους πατρίκιους
και στο τέλος ματώσαμε.
Πικρό το ποτήρι της αποξένωσης
το ήπιαμε και τ’ αντέξαμε.
Μάθαμε να πατάμε στα πόδια μας
να μοιραζόμαστε το πρόσφορο της αγάπης.
Γνωρίσαμε πόσο αντέχει ο άνθρωπος
στην καταχνιά και στο κρύο
πόσο κρατάει ο θυμός της βροχής.
Ό,τι χτίσαμε χθες το προχωράμε μαζί
ό,τι σπείραμε καταχείμωνα,το κάναμε Άνοιξη.
Επενδύσαμε στην υπομονή και στην τιμιότητα
στην ηθογραφία της αθωότητας.
Ό,τι φτιάξαμε, το άνθισε η στοργή
το σμίλεψε η ποίηση !
Δε ζηλέψαμε το κεραμίδι το αλλότριο
τα μεταξωτά του Αχίλλειου
τους κήπους των ανακτόρων.
Τον εφιάλτη της νύχτας τον ζήσαμε
και τον ξορκίσαμε με το φως.
Τη χολή τους έσταξαν οι περίοικοι
μα εμείς απαντήσαμε με τραγούδια του ήλιου
με τα μαϊστράλια του πέλαγου.
Κι εκεί σ’ένα νούφαρο πάνω
ανακαλύψαμε το Αιγαίο
κι εκεί σ’ένα βράχο της Αποκάλυψης
παραλάβαμε τα πιστεύω μας.
Δεν αναζητούμε τον Ιάσονα στην Κολχίδα
μόνο τα πληγωμένα τραγούδια αναπολούμε τα βράδια
και μας πνίγει το δάκρυ
κι απλώνονται οι ολολυγμοί απ’τη Σμύρνη.
Χάνονται οι Κυδωνίες και τα Μοσχονήσια ακροβολίζονται
ν’ αγκαλιάσουν τη Λέσβο
κι όλο κάτι υπολείπεται
κι όλο ένας άνεμος τα εμποδίζει
και μένει το όνειρο κλειδωμένο
και όλο μένει ανηολόγητος της γιαγιάς μας ο νόστος
στην πλιθιά του φουρνόσπιτου.
Δε ζητήσαμε σατραπείες να διαφεντέψουμε τους λαούς
λίγη απλωσιά ζητήσαμε, να ξαστερώσει ο νους
μια Παιδεία να μας απαλλάξει
απ’τη διαπλοκή και το ψέμα
να βαδίσουμε ανενόχλητοι
να ζήσουμε απλά και απέριττα
όπως αρμόζει σε ποιητές!