Περγαμηνέλης Ιωάννης

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Η σκέψη μου πάλι γυροφέρνει
σε σένα, οικοδομεί την μορφή σου
και στο χρώμα των ματιών σου
βάζει ένα γκιζοπρασινο σκούρο.
Ζωγραφίζει απ’τού μυαλού τον καμβά
τα χείλια σου κόκκινα, τα μαλλιά σου ξανθά

Περγαμηνέλης Ιωάννης

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Μια λευκή κόλλα χαρτί
επάνω της αποσυντίθενται οι λέξεις
γράφω , επιμένω να σκοτώνω το λόγο
τίποτα δεν θα μείνει
από μια ρηχή ποίηση , γερασμένη.
Χορταίνω το μυαλό με ιδέες
η κόλλα γεμίζει νεκρά γράμματα
διαβάζω , ασυνάρτητες σκέψεις

Περγαμηνέλης Ιωάννης

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Στα μαυρα χωραφια τ’ ουρανου
αστερια σπερνεις
να γινουν ηλιοι
να βγουν φεγγαρια
να τα θερισεις.
Τ’ αροτρο λειωνει
πανου στου Κρονου το χρυσαφι
σαπιζ’ ο σπορος